Het Rode Kruis, een internationale organisatie bekend over de hele wereld, werd opgericht door Henri Dunant, een Zwitserse filantroop en humanist.
In 1859 was Dunant getuige van de gruwelen van de Slag bij Solferino in Italië, waar duizenden gewonden op het slagveld achterbleven zonder adequate medische hulp. Dit bracht hem ertoe een oproep te doen voor vrijwilligers om de gewonden te helpen, ongeacht hun nationaliteit.
Met zijn initiatief kwam Dunant erachter dat er behoefte was aan een neutrale organisatie die zowel in oorlogstijd als in tijden van vrede medische hulp kon bieden aan slachtoffers. Dit leidde tot de oprichting van het Rode Kruis in 1863.
Het Rode Kruis heeft als doel het verlichten van menselijk lijden, het beschermen van menselijk leven en het bevorderen van gezondheid en welzijn. De organisatie biedt noodhulp bij rampen, geeft medische en sociale zorg en bevordert humanitaire waarden en beginselen.
Sinds de oprichting van het Rode Kruis heeft de organisatie wereldwijd enorm veel mensen in nood geholpen. Het symbool van het Rode Kruis, een rood kruis op een witte achtergrond, is internationaal erkend als een teken van bescherming en hulp.
Henri Dunant, de oprichter van het Rode Kruis, werd in 1901 onderscheiden met de allereerste Nobelprijs voor de Vrede, vanwege zijn visionaire werk en inzet voor humanitaire hulp. Zijn nalatenschap is een wereldwijde organisatie die zich blijft inzetten voor het redden van levens en het verlichten van menselijk lijden, waar en wanneer dat nodig is.
Het Rode Kruis blijft een essentiële organisatie in de wereld en blijft de principes en idealen volgen die Henri Dunant voor ogen had. Zijn visie op universele menselijke waardigheid en het verlenen van hulp zonder nadruk op politieke, religieuze of etnische achtergrond, blijft centraal staan in het werk van het Rode Kruis.